El atmanın önlenmesi, yıkım ve eski hale getirme talepli davada, sehven yanlış davalıya vekalet ücreti hükmedilmesi kararının Yargıtayca onanması.
Özet: Davacı tarafından taşınmazlarına inşa edilen yapılar nedeniyle el atmanın önlenmesi, yıkım ve eski hale getirme bedelinin tahsili talebiyle açılan davada ilk derece mahkemesi davayı kabul etmiş, ancak yanlışlıkla davalı gösterilen taraf lehine vekalet ücretine hükmetmiş; davacının bu vekalet ücreti kararına yönelik istinaf başvurusu bölge adliye mahkemesince reddedilmiş, Yargıtay ise bu kararı usul ve yasaya uygun bularak davacının temyiz başvurusunu reddetmiş ve bölge adliye mahkemesi kararını onamıştır.
7. Hukuk Dairesi         2025/3440 E.  ,  2026/1244 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/774 E., 2025/1063 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2024/122 E., 2025/9 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından 1 04... parsel sayılı taşınmazın 456,50 m²'si ile 292 numaralı mera parselinin 6.500 m²'sine ev, ahır ve depo inşa edilerek müdahâle edildiğini ileri sürerek, davalının taşınmaza el atmasının önlenmesine, taşınmaz üzerindeki yapıların yıkılmasına ve eski hâle getirilme bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı cevap vermemiş, yargılama sırasında, taşınmaz üzerindeki ev ve diğer yapıların kullanıldığını belirtmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "keşif mahallinde dinlenen mahalli bilirkişilerin beyanları ile sabit olduğu üzere davalının, davaya konu edilen 1 04... parsel ve 292 parsel saylı taşınmazların, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda "A" ve "B" harfi ile gösterilen kısımlara davalının tel örgü ile çevirdiği, içerisine açık ahır, ev, depo ve hangar yaptığı suretiyle kullandığı" gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davanın ... ...'e karşı açılmak istenilirken sehven yanlış kişiye karşı dava açıldığı anlaşıldığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/3. maddesi uyarınca Abdullah oğlu ... vekili lehine vekâlet ücretine hükmedilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 6100 sayılı Kanun'un 124/4. maddesi uyarınca, Mahkemece davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; maddi hataya dayanılarak dava açılan davalı vekiline vekâlet ücretinin hatalı olduğunu, davalı tarafın 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi uyarınca taraf olmaktan çıkarıldığını, keza vekil tarafından dosyaya dilekçe sunulmadığını, sadece vekâletnamesinin olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık; el atmanın önlenmesi, yıkım ve eski hâle getirme bedelinin tazmini istemlerine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
04.03.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.