yargıtay 2. ceza dairesinin hırsızlık suçundan mahkumiyet kararının delil yetersizliği sebebiyle bozulması ve konut dokunulmazlığı ile mala zarar verme suçlarında temyiz itirazının reddine dair emsal kararı.

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin hırsızlık suçundan mahkumiyet kararının delil yetersizliği sebebiyle bozulması ve konut dokunulmazlığı ile mala zarar verme suçlarında temyiz itirazının reddine dair emsal kararı.

Özet: Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen istinaf ret kararlarına yönelik temyiz talebi, ilgili yasa maddeleri uyarınca temyiz incelemesine tabi olmaması nedeniyle reddedilmiş; öte yandan, hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ise sanığın suçlamayı ısrarla reddetmesi, olay yerinde somut delil bulunmaması ve yalnızca başka bir sanığın suç atıcı beyanına dayanılması gibi nedenlerle hukuka aykırı bulunarak bozulmuş ve dosya yeniden değerlendirilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmiştir.

2. Ceza Dairesi 2025/15245 E. , 2026/7561 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/854 E., 2019/1219 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 10.05.2019 tarihli ve 2019/854 Esas, 2019/1219 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddeleri uyarınca; ''İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları''nın ve aynı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca "İlk Derece Mahkemelerinin verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, "cezanın haksız olduğuna, somut delil bulunmadığına, beyanların ve delillerin takdirinde hukuksal hataya düşüldüğüne, tutarsız ve soyut beyanlar olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın baştan beri üzerine atılı suçu işlemediğini savunması, olay yerinde parmak ve vücut izi kaydı çıkmayan sanık hakkında yalnızca temyiz dışı sanık ...'nun suç atma niteliğindeki savunması dışında bir delil bulunmayan sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı yerine yazılı şekilde mahkûmiyet karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca, dosyanın gereği için İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.