Yargıtay 2. Ceza Dairesi, karşılıksız yararlanma suçunda bölge adliye mahkemesi kararının temyiz istemini esastan reddederek hükmü onadı.
Özet: Karşılıksız yararlanma suçundan sanık hakkında verilen hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddedilmesinin ardından, katılan vekilinin Yargıtaya taşıdığı temyiz başvurusunda, mahkemece sunulan belgelerin göz ardı edildiği, sanığın zararı gidermediği ve zararın gerçek miktarı ile rapor arasındaki fark gibi iddialar dile getirilmiş; ancak Yargıtay, ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi kararlarında herhangi bir hukuka aykırılık bulmayarak, ileri sürülen temyiz nedenlerini yerinde görmemiş ve istinaf mahkemesinin kararını oy birliğiyle onamıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/2012 E. 2025/2237 K. SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz talebinin, sunduğu belgeler ve beyanların dikkate alınmadığı, Cumhuriyet savcılığında sanığa zarar miktarının bildirildiği, ödeyemeyeceğini belirttiği, sanığın süresinde zararı gidermediği, kurumun gerçek zararı ile rapordaki miktar arasında fark olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.