Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçunda sanığın beraatini onarken, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan yapılan temyiz başvurusunu usulen reddetti.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan davada, konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden kanunda belirtilen ceza üst sınırı nedeniyle temyiz talebi reddedilmiş; hırsızlık suçu bakımından ise, katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine yönelik temyiz istemi, bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesinin mahkumiyetini kaldırarak sanık hakkında verdiği beraat kararının hukuka uygun bulunması gerekçesiyle reddedilmiş ve bölge adliye mahkemesinin beraat hükmü oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/4147 E., 2024/1463 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâliSUÇLARIN TARİHİ : 2016 yılıHÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulmasıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme I. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-d maddesinde yer verilen; "İlk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, İlk Derece Mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları" nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesine gelinceİlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararıların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, kesinleşmiş mahkeme kararı olmamasına rağmen sanığın kasıtlı olarak ve sonuçlarını bilerek atılı suçları işlediğine, hakkında mâhkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet kararlarının kaldırılarak yeni hüküm kurulması suretiyle sanığın beraatine dair verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.