5271 sayılı CMK 286/2-h maddesi uyarınca, ceza verilmesine yer olmadığı kararının istinaf sonrası düşmeye dönüşmesi nedeniyle temyiz edilemezliği ve temyiz isteminin reddi.
Özet: Yüksek mahkeme, ilk derece mahkemesinin "ceza verilmesine yer olmadığı" yönündeki kararı üzerine, istinaf başvurusunu inceleyen bölge adliye mahkemesince verilen davanın düşmesine ilişkin karara yönelik temyiz talebini, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-h maddesi uyarınca, davanın düşmesi veya ceza verilmesine yer olmadığına dair ilk derece kararları ile ilgili bölge adliye mahkemesince verilen benzer kararların veya istinaf başvurusunun esastan reddi kararlarının temyize tabi olmadığı gerekçesiyle usulen reddederek, dosyanın kararı veren ilgili asliye ceza mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/5306 E. 2025/604 K. SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi ile düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Ceza Dairesinin 05.11.2025 tarihli ve 2025/5306 Esas, 2025/604 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-h maddesi uyarınca; "davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarının" temyizi mümkün olmadığından, İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararının istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dava dosyasının Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.