Çocuk Koruma Kanunu kapsamında verilen korunma kararlarının, çekişmesiz yargı niteliği nedeniyle temyiz edilemeyeceği ve Bölge Adliye Mahkemesinin bu yöndeki ek kararının onanması.
Özet: İlk derece mahkemesince 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu kapsamında verilen bir korunma kararının davalı vekili tarafından istinaf edilmesi ve bölge adliye mahkemesince istinaf dilekçesinin görev yönünden reddi üzerine, bu karara karşı yapılan temyiz başvurusu bölge adliye mahkemesince kesinlik nedeniyle ek kararla reddedilmiştir. Davalı veli vekilinin bu ek karara yönelik temyiz itirazını inceleyen Yargıtay, çocuk hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararı alınmasının çekişmesiz yargı işi olduğunu ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu uyarınca temyiz edilemez nitelikte bulunduğunu belirterek, bölge adliye mahkemesinin temyiz başvurusunun reddine dair ek kararını hukuka uygun bularak onamıştır.
MAHKEMESİ: Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2026/382 E., 2026/368 K.DAVA TÜRÜ: Korunma KararıİLK DERECE MAHKEMESİ: Milas 1. Aile MahkemesiSAYISI : 2025/402 E., 2025/483 K.Taraflar arasındaki 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu`nun (5395 sayılı Kanun) 5/1-d maddesi uyarınca korunma kararı verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı veli tarafından temyiz edilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesince 13.03.2026 tarihli ek karar ile temyiz başvurusunun kararın kesin olması nedeni ile reddine karar verilmiştir. Ek karar davalı veli vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:Temyiz istemi, temyiz başvurusunun kararın kesin olması nedeni ile reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 13.03.2026 tarihli ek kararına ilişkindir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının b-18 bendine göre çocuk hakimi tarafından, çocuğun anası, babası, vasisi, bakım ve gözetiminden sorumlu kimse, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu ve Cumhuriyet savcısının istemi üzerine veya resen çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararı alınması çekişmesiz yargı işidir. Çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar, 6100 sayılı Kanun`un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca temyiz edilemez. Temyiz başvurusunun kararın kesin olması nedeni ile reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.KARARAçıklanan sebeple;Bölge Adliye Mahkemesince verilen 13.03.2026 tarihli ek kararın ONANMASINA,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.