Yargıtay 2. Ceza Dairesinin karşılıksız yararlanma suçundan sanık hakkında verilen beraat kararının temyizini esastan reddederek onadığı içtihat.
Özet: Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "karşılıksız yararlanma" suçundan verilen beraat kararının, katılan vekilinin sanığın suçu kabul ettiği ve cezalandırılması gerektiği yönündeki temyiz itirazlarına rağmen, yapılan incelemede kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılarak temyiz nedenlerinin reddi ve bu beraat hükmünün oy birliğiyle onanmasıyla kesinleştiği belirtilmiştir.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Ceza DairesiSAYISI : 2025/915 E. 2025/1951 K. SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : BeraatTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz talebinin, sanığın kullandığı elektrik miktarının belirlenebilir olmadığı, sanığın atılı suçu kabul ettiği, cezalandırılması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.