Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde, konut dokunulmazlığı temyiz edilemezken, hırsızlık hükmü onanmıştır.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz incelemesinde, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz başvurusu, yasal sınırlamalar gereği incelenmeksizin reddedilirken; hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin sanığın hırsızlık kastı olmaksızın kalacak yer aradığı, evin terk edilmiş olduğunu düşündüğü yönündeki savunmaları ile müdafiinin usul ve kanuna aykırılık iddialarının değerlendirilmesi sonucunda, ilk derece mahkemesi kararında hukuka aykırılık tespit edilmediğinden, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları esastan reddedilerek hırsızlık suçu yönünden verilen hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2935 E., 2023/2374 K.SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onamaI. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi Neticesinde5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi Neticesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyizinin; müştekiye ait eve hırsızlık amacıyla gitmediği, kalacak yeri olmadığından geceyi geçirmek amacıyla gittiği, para ve ziynet eşya bulmak için evi dağıtmadığı, girdiği konutu atıl hâlde zannettiğinden konuta girdiği, sanık müdafiinin temyizinin; verilen kararın usûl ve kanuna aykırı olduğu, re'sen gözetilecek nedenlerle sanık lehine bozulması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve kanuna uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.