Yargıtay 2. Ceza Dairesi hırsızlık ve konut dokunulmazlığı ihlali suçlarından verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararlarını hukuka uygun bularak temyiz başvurularını reddetmiştir.
Özet: Yüksek mahkeme, sanıklar hakkındaki konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen istinaf ret kararlarını, yasal düzenlemeler gereği temyiz edilemez nitelikte olduğu için reddederken; hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz başvurularını ise, sanıkların suç kastının bulunmadığı, etkin pişmanlık ve ilgili yasa maddelerinin değerlendirilmediği iddialarını inceledikten sonra, hükümlerde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığına ve mükerir infaz rejimindeki hatanın aleyhe temyiz olmadığı için bozma sebebi sayılamayacağına kanaat getirerek, yerel mahkemenin kararlarını esastan reddedip onamıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/863 E., 2022/2560 K.SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onamaI. Sanıklar Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesi Neticesinde5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II. Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Verilen Hükümlerin Temyiz İncelemesi Neticesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyizinin, somut olayda TCK'nın 146. maddesi hükmünün değerlendirilmediğine, suç kastının bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmediğine, sanık ...'ın temyizinin suçun sabit olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ... hakkında ikinci kez mükerirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik, Tebliğname'ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 52. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.