Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan bozma sonrası verilen mahkûmiyet hükmüne karşı sanığın etkin pişmanlık ve delil yetersizliği temyiz iddialarını reddederek hükmü onamıştır.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı verilen sanığın, müştekinin zararını ödediği, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanması gerektiği ve delillerin yetersiz olduğu iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunun incelenmesi sonucunda, yerel mahkemece kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık ve isabetsizlik bulunmadığı, mahkûmiyet kararının usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilerek, sanığın temyiz itirazlarının esastan reddine ve hükmün oybirliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza MahkemesiSAYISI : 2024/521 E., 2024/788 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: OnamaSanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyizinin, müştekinin mal zararını ödediğine, hakkında TCK'nın 168. maddesi olan etkin pişmanlıktan yararlanması gerekirken uygulanmadığına, delillerin yeterli olmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.