Bilişim sistemlerini, banka veya kredi kurumlarını araç olarak kullanarak dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetin tebligat usulsüzlüğü nedeniyle kesinleşmemesi, eski hale getirme ve istinaf taleplerinin hukuki değeri ile kanun yolu tespiti.
Özet: Nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûm olan sanığın, hükmün kesinleşmesiyle ilgili tebligat usulsüzlüğü iddiası üzerine eski hale getirme talebi sonrası istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince önce esastan reddedildiği, ardından maddi hata tespitiyle dosyanın yeniden ele alınarak tekrar esastan reddine karar verildiği, ancak bu ikinci kararın hukuki değerden yoksun olduğu ve istinaf başvurusunun reddine dair ilk karara karşı itiraz kanun yoluna başvurulması gerektiği tespit edildiğinden, sanığın temyiz talebinin hukuken geçerli olmadığı belirtilmiştir.
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/3984 E., 2023/3490 K.SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması Yapılan ön inceleme neticesinde; İzmir Bölge Adliye Ceza Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 27.01.2025 tarihli ve 23/3934 Esas, 2023/3490 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.02.2022 tarihli ve 2021/300 Esas ve 2022/50 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği ve sanığın yokluğunda verilen hükmün yargılama aşamasında bildirdiği adrese 08.03.2022 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre Tebliğ edildiği ve kararın 16.03.2022 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın 09.02.2023 tarihli dilekçesi ile kanun yararına bozma talebi üzerine Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün sanığın hüküm tarihinde ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunması nedeniyle usulüne uygun tebligat yapılmadığı ve kararın kesinleşmediği, sanığın talebinin istinaf dilekçesi olarak mahkemesince değerlendirilmesi gerektiğinden kanun yararına bozma incelemesine konu edilmeyeceğinden bahisle dosyayı ilk derece mahkemesine gönderdiği, İlk Derece Mahkemesinin 13.06.2021 tarihli ve 2021/300 Esas, 2022/50 Karar sayılı ek kararı ile ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 23.05.2023 tarih ve 2023/202425 sayılı yazılan yazıları ile hükümlü sanık ...'in 08.03.2022 tarihinde Covid-19 izninde olması nedeniyle ceza infaz kurumunda bulunmadığının bildirildiğinden sanığın Covid-19 iznine ayrılırken bildirdiği adresine usulüne uygun 08.03.2022 tarihinde yapılan tebligata rağmen süresinde temyiz edilmemesi nedeniyle hükümlünün vaki dilekçesinin istinaf dilekçesi olarak kabulü yönündeki talep ile infaz durdurulması ve davanın yeniden görülmesi taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verildiği, ek karara karşı sanığın itiraz talebi üzerine Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği ve ek karara yapılan itirazın 25.07.2023 tarihli ve 2023/350 değişik iş sayılı kararı ile eski hale getirme talebi yönünde itirazının kabulüne, Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin ek kararının eski hale getirme talebi yönünden kaldırılmasına karar verilerek dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 05.10.2023 tarih, 2023/3934 Esas, 2023/3490 Karar sayılı kararı ile "Sanık tarafından yargılama aşamasında savunmasının alınması esnasında belirttiği adrese ... ... imzasına tebliğ edildiği ve mahkeme kararının kesinleştirilmesinin sağlanıldığı ve sanık cezaevi aracılığı ile vermiş olduğu eski hale getirme talepli istinaf dilekçesi ile yapmış olduğu başvuru üzerine mahkemesince 13.06.2023 tarihli ek karar ile süresinde olmayan istinaf başvurusunun reddine karar verildiği ve itiraz üzerine dosya Dairemize ulaşmakla; dilekçede eski hale getirme için makul bir mazeret iletmediği ve karar tarihinde sanığın Açık Cezaevinde bulunmasına karşın Covid izni ile izinli olduğu" gerekçesi ile ek karara vaki istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği devamı süreçte İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 27.01.2025 tarihli ve 2023/3934 Esas, 2023/3490 Karar sayılı ek kararı ile sanığın 12.12.2024 tarihli dilekçesi üzerine dosyanın yeniden ele alınarak "Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2024 tarihli yazısı üzerine kanun yolunda sehven maddi hata yapıldığı, hükmün temyize tabi olmasına rağmen kesin karar verildiğinden bahisle dairelerinin 05.10.2023 tarih, 2023/3934 Esas- 2023/3490 Karar sayılı karar ile kesinleşme işleminin kaldırılmasına," kararı verilerek dosyanın esastan inceleme yapılarak sanığın başvuru gerekçeleri yerinde görülmediğinden incelenen karara vaki istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verildiği ve iş bu ek karara karşı sanığın temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla;5271 sayılı Kanun'un 279. maddesinin 1. fıkrasının b bendinde yer alan; "Bölge Adliye Mahkemesine başvurunun süresi içinde yapılmadığının, incelemesi istenen kararın Bölge Adliye Mahkemesinde incelenebilecek kararlardan olmadığının, başvuranın buna hakkı bulunmadığının anlaşılması halinde istinaf başvurusunun reddine, karar verilir. Bu kararlar itiraza tabidir." şeklindeki hüküm değerlendirildiğinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin sanık hakkında eski hale getirme talebi ve istinaf başvurusuna ilişkin 05.10.2023 tarih, 2023/3934 Esas, 2023/3490 Karar sayılı kararı ile verilen ek karara vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın itiraz kanun yoluna tabi olduğu ve İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin sanık hakkında 12.12.2024 tarihli talebi üzerine verdiği 27.01.2025 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşıldığından, dava dosyasının Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2026 tarihinde karar verildi.