Yargıtay 10. Ceza Dairesinin uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkumiyet kararını, delil yetersizliği ve hukuka aykırılık iddialarına rağmen istinaf ve temyiz başvurularının esastan reddiyle onaması.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ilk derece mahkemesince mahkum edilen ve istinaf başvurusunun da reddedilmesi üzerine temyiz yoluna başvuran sanık müdafiinin, delillerin yetersizliği, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu ve delillerin hukuka aykırı toplandığı iddiaları; ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin suçun vasfı, sübutu, delillerin değerlendirilmesi ve hukuka uygun toplanması yönündeki takdirlerinde, ayrıca etkin pişmanlık uygulanmamasına ilişkin eleştirisinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle oy birliğiyle reddedilerek, hükmün onanmasına karar verilmiştir.
10. Ceza Dairesi         2026/3139 E.  ,  2026/5193 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/3422 E., 2025/1822 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirleri ile Bölge Adliye Mahkemesinin sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine dair eleştirisinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.04.2026 tarihinde karar verildi.