Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama mahkumiyetini, kasten öldürmeye teşebbüs ve meşru savunma iddialarını reddederek onadığı hüküm.
Özet: Yargıtay, önceki bozma kararına rağmen yerel ağır ceza mahkemesince sanığın hareketli bir kavga ortamında öldürme kastı olmaksızın gerçekleştirdiği eyleminin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu olarak değerlendirilmesine ilişkin verilen mahkumiyet kararını incelemiş; savcılığın kasten öldürmeye teşebbüs itirazını ve sanık müdafiinin meşru savunma ya da haksız tahrik indirimine yönelik taleplerini reddederek, hükmün hukuka uygun olduğuna karar vererek onamıştır.
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/469 E., 2025/434 K.SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamaHÜKÜM : MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasıCumhuriyet savcısının temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ1. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2023/366 Esas, 2023/979 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 04.04.2024 tarihli ve 2023/6709 Esas, 2024/2374 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olması karşısında görevsizlik kararı verilmesi gerekirken görevsiz mahkemece hüküm kurulması nedeniyle sanığın 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış haklarının korunması suretiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.2. Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2025 tarihli ve 2024/469 Esas, 2025/434 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-(e), 87/2-(b), 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna ilişkindir.2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığına, aksi kanaatte alt sınırdan ceza verilip, üst sınırdan haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, temyiz incelemesinde izlenen olay görüntülerinden de anlaşıldığı üzere mağdurun da karşı saldırısının bulunduğu hareketli kavga ortamında sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli olduğu, Mahkemece belirlenen suç vasfında isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının kanuni bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2025 tarihli ve 2024/469 Esas, 2025/434 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2026 tarihinde karar verildi.