Danıştay 3. Daire, şirketin kayıt dışı hasılatının ortağa dağıtılması nedeniyle resen salınan cezalı gelir (stopaj) vergisinde GVK Geçici 90. Madde uygulamasının temyizini reddetti.
Özet: Bir şirket hakkında, 2015 yılında kayıt dışı bırakılan hasılatın ortağa dağıtılması gerekçesiyle resen salınan cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davada, ilk derece ve bölge idare mahkemelerince tarhiyatın hukuka aykırı bulunarak kaldırılmasına yönelik kararlar, vergi dairesinin temyiz talebine rağmen yüksek mahkeme tarafından oyçokluğuyla onanmıştır; karşı oyda şirketin vergi affı hükümlerinden yararlanamayacağı ifade edilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/176Karar No : 2025/3453TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ...İTİRAZ EDEN (DAVACI) : ... Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı şirketin, 2015 yılında kayıt ve beyan dışı bıraktığı bir kısım hasılatını ortağına dağıttığından bahisle 2016 yılının Nisan dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2025 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.(X)-KARŞI OY :Davacı şirket tarafından, 2015 yılında kayıt ve beyan dışı bıraktığı bir kısım hasılatını ortağına dağıttığından bahisle 2016 yılının Nisan dönemi için adına re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisine karşı davanın açıldığı anlaşılmıştır. 7186 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na eklenen geçici 90. maddesinin 1. fıkrasında, yurt dışında bulunan para, altın, döviz, menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araçlarını, bu maddedeki hükümler çerçevesinde, 31/12/2019 tarihine kadar Türkiye’deki banka veya aracı kuruma bildiren gerçek ve tüzel kişiler, söz konusu varlıkları serbestçe tasarruf edebileceği, " 6. fıkrasında, gelir veya kurumlar vergisi mükelleflerince sahip olunan ve Türkiye’de bulunan ancak kanuni defter kayıtlarında yer almayan para, altın, döviz, menkul kıymet ve diğer sermaye piyasası araçları ile taşınmazlar, 31/12/2019 tarihine kadar vergi dairelerine beyan edileceği, beyan edilen söz konusu varlıklar, 31/12/2019 tarihine kadar, dönem kazancının tespitinde dikkate alınmaksızın kanuni defterlere kaydedileceği, söz konusu varlıklar vergiye tabi kazancın ve kurumlar için dağıtılabilir kazancın tespitinde dikkate alınmaksızın işletmeden çekilebileceği,.. vergi dairelerine beyan edilen varlıkların değeri üzerinden %1 oranında vergi tarh edilir ve bu vergi, tarhiyatın yapıldığı ayı izleyen ayın sonuna kadar ödeneceği 8. fıkrasında ise bu madde kapsamında bildirilen veya beyan edilen varlıklar nedeniyle hiçbir suretle vergi incelemesi ve vergi tarhiyatı yapılmaz... hükmüne yer verilmiştir. Davacı şirket, ilgili yıl için dava konusu matrah farkına kapsayacak şekilde 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na eklenen geçici 90. maddesinden yararlamıştır. Ancak inceleme elamanınca dava konusu tarhiyatın kaynaklandığı matrah farkı davacının defterlerinde yer alan "331 ortaklara borçlar" ve banka hareketlerinden de yaralanmak suretiyle tespit edildiğinden, söz konusu varlığın defter ve kayıtlarında yer almadığından söz edilemeyeceği dolayısyla davacının yukarıda yazılı yasa hükümünden yararlanma olanağı bulunmadığından temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunu reddeden Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği oyuyla karar katılmıyorum.