Yargıtay 1. Ceza Dairesinin kasten öldürmeye teşebbüs mahkumiyetinde temyizleri reddederek hükmü, eksik ceza eleştirisiyle onaması.
Özet: Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan bozma üzerine yeniden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik hem katılanın ceza miktarının az olduğu itirazını, hem de sanık müdafiinin suçlamaları reddeden, eksik araştırma, hatalı niteleme ve savunma hakkının kısıtlandığı gibi çeşitli temyiz sebeplerini değerlendiren mahkeme, katılanın yaşamsal tehlike geçiren ve organ kaybına yol açan ağır yaralanmaları göz önüne alındığında cezanın makul seviyeden uzaklaşılarak eksik tayin edildiğini eleştirmiş, ancak önceki hükmün aleyhe temyiz edilmemesi nedeniyle bu durumu bozma nedeni saymamıştır; diğer temyiz itirazlarının esastan reddiyle, ilk derece mahkemesinin kararını oy birliğiyle onamıştır.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/62 E., 2025/269 K.SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüsHÜKÜM : MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanmasıSanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ1. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 02.06.2023 tarihli ve 2023/1576 Esas, 2023/1971 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 19.12.2024 tarihli ve 2024//5798 Esas, 2024/8691 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemine bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun gözetilmemesi nedeniyle sanığın 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi ... uyarınca kazanılmış haklarının korunması suretiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.2. İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2025 tarihli ve 2025/62 Esas, 2025/269 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezasının 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ1. Katılanın temyiz istemi özetle; ceza miktarının az olduğuna ilişkindir.2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın isnat olunan suçu işlemediğine, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna, suç vasfının hatalı belirlendiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, haksız tahrik indirimi yapılması ve zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesi gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇE 1. Sanığın, tüfekle ateş etmesi sonucu katılanın yaralanmasına ilişkin Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesince düzenlenen 13.06.2012 tarihli raporda katılanın sol testisinin alınmasına ve sağ femur parçalı kırığına neden olan yaralanmasının yaşamsal tehlike geçirmesine, organlardan birinin işlevinin yitirilmesine ve hayat fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyecek kırık oluşmasına neden olduğu olayda, 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesine göre makul (orta) düzeyden uzaklaşılarak ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de önceki hükmün aleyhe temyiz edilmemiş olması göz önüne alındığında bu husus eleştiri nedeni yapılmıştır.2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya kapsamında eksik araştırmanın söz konusu olmadığı, sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı, Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda belirlenen suç vasfında isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz ve davranışın bulunmadığı, isnat olunan suça yönelik dava zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2025 tarihli ve 2025/62 Esas, 2025/269 Karar sayılı kararında katılan ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2026 tarihinde karar verildi.