Yargıtay 10. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf sonrası temyiz başvurusunu esastan reddederek onadı.
Özet: Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının bölge adliye mahkemesince onanması üzerine, sanık müdafiinin eylemin sabit olmadığı, kullanmak için bulundurma olduğu veya delillerin hukuka aykırı olduğu yönündeki temyiz itirazları, ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin eylemin sübutu, vasfı, delil değerlendirmesi ve hukuka uygunluğuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle yerinde görülmemiş, bu nedenle temyiz istemi esastan reddedilerek hüküm oybirliğiyle onanmıştır.
10. Ceza Dairesi         2021/19986 E.  ,  2026/5186 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/113 E., 2018/100 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Eylemin sabit olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna,
3. Delillerin hukuka aykırı olduğuna, hükme esas alınamayacağına,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde, hükümden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliğin infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, eylemin sübutuna ve vasfına, delillerin değerlendirilmesine ve hukuka uygun olarak toplandığına, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a ve 192/3. maddelerinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.04.2026 tarihinde karar verildi.