Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, temyiz dilekçesinde yeterli sebep gösterilmediği gerekçesiyle temyiz reddi kararına yaptığı itirazın uygun bulunmaması ve dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi.
Özet: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, hırsızlık suçundan verilen bir karara karşı sanık müdafiinin sunduğu temyiz dilekçesinde maddi hukuka ilişkin yeterli temyiz sebepleri bulunduğunu ileri sürerek, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin bu temyiz istemini reddetme kararına yaptığı itiraz, sanık müdafiinin dilekçesindeki ifadelerin kanunen aranan temyiz sebeplerini taşımadığı gerekçesiyle yerinde görülmemiş ve itirazın reddedilerek dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/344 E., 2022/1052 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiİTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : OnamaİTİRAZA KONU KARAR : Temyiz isteminin reddiİTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet BaşsavcılığıYargıtay 2. Ceza Dairesinin, 20.11.2025 tarihli ve 2023/15478 Esas, 2025/20455 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.03.2026 tarihli ve 2-2022/100597 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:I. İTİRAZ SEBEPLERİSanık müdafiinin 12.05.2022 tarihli temyiz dilekçesinde "kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, eksik inceleme ile karar verildiği, sanığa haksız ve ağır ceza verildiği, sanık hakkında lehe hükümlerin tatbik edilmediğini" beyan ettiği, sanık müdafinin eksik inceleme ile karar verildiği, cezanın haksız ve ağır olduğu ile lehe hükümlerin tatbik edilmediğine ilişkin isteminde maddi hukuka ilişkin temyiz nedeni gösterildiği cihetle temyiz isteminin esasına girilerek bir karar verilmesi yerine temyiz dilekçesinde temyiz sebebi gösterilmediği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğuna ilişkindir.II. GEREKÇEAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2020/344 Esas, 2022/1052 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından 12.05.2022 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.11.2025 tarihli kararı ile sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verildiği belirlenmekle;Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık müdafiinin 12.05.2022 tarihli temyiz dilekçesinde " kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, eksik inceleme ile karar verildiği, sanığa haksız ve ağır ceza verildiği, sanık hakkında lehe hükümlerin tatbik edilmediğini" beyan ettiğinden bahisle bu ifadeler ile maddi hukuka ilişkin temyiz nedeni gösterildiği ve buna göre temyiz isteminin esasına girilerek bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek İTİRAZ kanun yoluna başvurulmuş ise de; sanık müdafii tarafından dosyaya sunulan ve 12.05.2022 tarihli olup içeriğinde, "İstinaf mahkemesince verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Eksik inceleme yapılmıştır. Müdafisi olduğum sanığa verilen ceza haksız ve ağırdır. Sanık lehine olan hükümler uygulanmadığı için bozulması gerekmektedir." ifadelerine yer verilen temyiz dilekçesinde, Kanunun aradığı manada temyiz sebeplerinin bulunmadığı değerlendirildiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır. III. KARAR1- Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ REDDİNE,2- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden, 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.