Uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkûmiyet kararının, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesi tarafından esastan reddedilerek onanması.
Özet: Yargıtay, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyetine ilişkin ilk derece mahkemesi kararının ve bu karardaki hukuka aykırılıklar düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi yönündeki bölge adliye mahkemesi hükmünün, eylemin sübutu, vasfı, delillerin hukuka uygun değerlendirilmesi, 5237 sayılı TCKnın 188/4-b maddesinin ve suç tarihinde yürürlükte bulunan lehe kanun hükümlerinin uygulanması konularındaki takdirlerde bir isabetsizlik bulunmadığına ve kararda hukuka aykırılık tespit edilmediğine hükmederek, sanık müdafiinin temyiz istemini esastan reddetmiş ve hükmü onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/792 E., 2018/824 K.SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapmaHÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanmasıSanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eylemin sabit olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna,3. 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığına,4. Lehe kanunun hatalı belirlendiğine,İlişkindir.III. GEREKÇE5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde, hükümden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliğin infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, eylemin sübutuna ve vasfına, delillerin değerlendirilmesine ve hukuka uygun olarak toplandığına, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde ve Bölge Adliye Mahkemesinin 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığına ilişkin eleştirisinde bir isabetsizlik bulunmadığı, suç tarihinde yürürlükte bulunan lehe kanun hükümlerinin uygulandığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.04.2026 tarihinde karar verildi.