Yargıtay 2. Ceza Dairesi, TCK 119/1-c gereği iş yeri dokunulmazlığı ihlalinde birden fazla kişiyle işlendiği için eksik ceza tayinini kanun yararına bozdu.
Özet: Yargıtay, suça sürüklenen bir çocuğun birden fazla kişiyle işlediği işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyet kararında, 5237 sayılı TCKnın 119/1-c maddesinin uygulanmaması sonucu eksik ceza tayin edildiğini belirterek, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi üzerine, yerel mahkemenin kararını sanık aleyhine sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama gerektirmemek üzere kanun yararına bozmuştur.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/407 E., 2024/549 K.SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâliİNCELEME KONUSU KARAR : MahkûmiyetKANUN YARARINA BOZMAYOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet BaşsavcılığıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulmasıI. İSTEMYargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2026 tarihli ve KYB-2026/2429 sayılı kanun yararına bozma isteminin;"1- Dosya kapsamına göre, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı Kanun’un 119/1-c maddesinde yer alan “Birden fazla kişi tarafından birlikte…işlenmesi hâlinde, verilecek ceza bir kat artırılır.” şeklindeki düzenleme gereğince artırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik ceza tayin olunmasında,2- Kabule göre de; suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydına göre, suç tarihi itibari ile hapis cezasına mahkumiyetinin bulunmadığı cihetle, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinde yer alan “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” şeklindeki düzenleme gereğince, kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇEGerekçeli karar başlığında, hüküm fıkrasında ve gerekçe içeriğinde bazı yerlerde; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli olan suç adının konut dokunulmazlığını ihlal etme olarak yazılmasının ve gerekçeli karar başlığında, 19.06.2021 olan suç tarihinin 18.06.2021 olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;Hükümlünün, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.III. KARARYargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 1 No.lu kanun yararına bozma isteminin, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle KABULÜNE, Kadirli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2024 tarihli ve 2024/407 Esas, 2024/549 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, 1 No.lu kanun yararına bozma isteminin kabulü sonucu verilen kararın niteliği itibarıyla 2 No.lu kanun yararına bozma istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.