Yargıtay, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından ilk derece beraat kararını kaldıran istinaf mahkemesi mahkumiyet hükmünü onadı.
Özet: Yüksek mahkeme, ilk derece mahkemesinin hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verdiği beraat kararlarını kaldırarak sanıkları konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 10 ay hapis cezasına çarptıran bölge adliye mahkemesi kararını incelemiştir; sanıkların suçsuzluk, eksik araştırma ve yetersiz delil iddialarıyla yaptığı temyiz başvurularını yerinde görmeyerek, hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığını ve usul ile yasaya uygun olduğunu belirterek, mahkumiyet kararını oy birliğiyle onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2024/2982 E.  ,  2026/9350 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/632 E., 2023/4243 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER: İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama
İlk Derece Mahkemesinin beraat hükümlerinin kaldırılarak sanıkların konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nın 116/1, 119/1-c, 62, 53, 58. maddeleri gereği 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına karar verilmiş olması sebebiyle, anılan suçtan kurulan hükümlerin temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede, tebliğnamedeki bu yöndeki ret istemine dair görüşe iştirak edilmemiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'ın temyiz isteminin, cezalandırılabilmesi için şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına, eksik araştırma ile hatalı hüküm kurulduğuna, müşteki şikâyetçi olmadığından 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğine, sanık ...'nın temyiz isteminin ise, suçsuz olduğuna, dosyada aleyhine delil bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık ... hakkında hakkında kurulan hükümlerde cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanması ve koşullu salıverilme hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümler hukuka uygun bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan karara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.