Yargıtay 2. Ceza Dairesi, kasten yaralama suçunda temyiz isteminin reddi ile hırsızlık suçlarında istinaf kararlarının hukuka uygun bulunarak onanması kararı.
Özet: Bu kararda, bir sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükümle ilgili temyiz talebi, hükmolunan cezanın kanun gereği temyiz edilemez nitelikte olması sebebiyle usulden reddedilmiş; iki sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ise, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararının hukuka uygun bulunması nedeniyle temyiz incelemesinde onanmıştır. Sanık müdafilerinin beraat talepleri ve eksik inceleme iddiaları, yargılama sürecinde herhangi bir hukuka aykırılık tespit edilmediğinden reddedilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/162 E., 2024/200 K.SUÇLAR : Hırsızlık, kasten yaralama HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onamaI- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesindeİlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenlerinin sanıkların müsnet suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, eksik inceleme sonucunda mahkûmiyet kararları verildiğine, kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddi kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.