Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen istinaf ret kararını hukuka uygun bularak, sanık müdafilerinin tüm temyiz itirazlarını esastan reddetmiştir.
Özet: Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine karşı yapılan istinaf başvurusu bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmiş, sanık müdafilerinin suçun işlendiğine dair şüpheden uzak somut delil bulunmadığı ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiği iddialarıyla temyiz yoluna başvurması üzerine Yargıtay, hükümlerde hukuka aykırılık tespit etmeyerek, yerinde görülmeyen temyiz nedenlerini reddetmiş ve bölge adliye mahkemesinin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi yönündeki kararını onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/18800 E.  ,  2026/9316 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/957 E., 2022/2267 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenlerinin, sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerine dair şüpheden uzak somut bir delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararların bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Çumra Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.