Danıştayın, sahte fatura kullanımı iddiasıyla bir şirkete kesilen Katma Değer Vergisi ve tekerrür nedeniyle artırılan vergi ziyaı cezasına ilişkin temyiz başvurusunu reddederek onama kararı.
Özet: Bir şirket, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği gerekçesiyle adına resen salınan katma değer vergisi ve üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açmış; ilk derece mahkemesi kararı bazı faturaları sahte kabul edip cezayı kısmen kaldırırken, bölge idare mahkemesi kararı daha fazla faturanın gerçeği yansıtmadığını belirterek cezalı verginin bu kısmını da onamış, bunun üzerine hem davacı hem de idarenin yaptığı temyiz başvuruları, temyize konu kararın usul ve hukuka uygun bulunması nedeniyle en yüksek idari yargı makamı tarafından reddedilerek bölge idare mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/8711Karar No : 2025/3487TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVACI) ... İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ... 2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü ... VEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı şirketin, 2015 yılında alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirerek haksız katma değer vergisi iadesine sebebiyet verdiği yolunda tespitleri içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca adına 2015 yılının Eylül dönemi için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... ile ... hakkındaki saptamaların düzenledikleri faturaların sahte olduğunu gösterdiği, ... ile ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkındaki tespitlerin ise tanzim ettikleri faturaların gerçeği yansıtmadığı kanıtlayıcı mahiyette olmadığı, 2015 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle tarhiyat azaltılmış, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Vergi Mahkemesi kararının; tarhiyatın, ... ile ... tarafından düzenlenen faturalardan kaynaklanan kısmı yönünden davanın reddi ile vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkralarına yöneltilen istinaf başvuruları, değinilen hüküm fıkralarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir. Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... ile ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkındaki saptamalar, düzenledikleri faturaların gerçeği yansıtmadığını gösterdiğinden tarhiyatın bu mükelleflerden temin edilen faturalardan kaynaklanan kısmında da hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının cezalı verginin bu bölümünün kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davalı idare istinaf başvurusu kabul edilerek değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra dava bu yönden de reddedilmiştir.TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, faturalara konu emtiaların gerçekten alındığı, firmaların akıbeti araştırılmaksızın vergi tekniği raporu üzerinden karar verildiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davalı idare tarafından, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz istemlerinin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 25/09/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.