Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde tekerrür hükümlerinin yanlış uygulanması nedeniyle düzeltme yaparak kararı onamıştır.
Özet: Hırsızlık suçundan sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesi sonucunda, savunma hakkının kısıtlandığı ve delillerin yetersiz olduğu yönündeki itirazlar yerinde görülmezken; sanıklar hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasının, önceki tekerrüre esas ilamlarda tekerrür hükümlerinin uygulanmamış olması nedeniyle hatalı olduğuna karar verilmiş, bu aykırılık düzeltilerek, hükmün diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunup mahkumiyet kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1962 E., 2022/924 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER: İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak yeniden hüküm tesisiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onamaİlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz nedenlerinin, eksik inceleme yapıldığına, sanığın müdafii ile kendisini temsil hakkı engellenmiş olup, savunma hakkının kısıtlandığına, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, delillerin yeterli olmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkin olduğu, sanık ...'ın temyiz nedenlerinin ise, verilen ceza hükmünün usul ve esas yönünden yasaya uygun olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;Sanıklar hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de; sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/134 Esas, 2014/434 Karar sayılı 09.09.2014 tarihinde kesinleşen ilâmı ile sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan 2014/277 Esas, 2014/562 Karar sayılı, 26.12.2016 tarihinde kesinleşen ilâmında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmakla; sanıklar hakkında kurulan hükümlerde ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan kısımlardan "2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına" ilişkin kısımların çıkarılması suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.