HMK 362/1-f Gereğince Bölge Adliye Mahkemesince Verilen İhtiyati Tedbir Kararlarının Kesin Olup Temyiz Edilemeyeceği Hakkında Yargıtayın Onama Kararı.
Özet: Bu hukuki evrak, ilk derece mahkemesinin ihtiyati tedbir talebini kısmen kabul etmesi ve davalının buna yaptığı itirazı reddetmesi üzerine, davalının bölge adliye mahkemesine yaptığı istinaf başvurusuyla başlayan yargı sürecinde, bölge adliye mahkemesinin davalı itirazının süresinde yapılmadığı gerekçesiyle istinafı usulden reddettiğini ve geçici hukuki korumalara ilişkin kararların kesin olduğunu belirtmesi sonrasında, davalının temyiz başvurusunun bölge adliye mahkemesince kararın kesinliği nedeniyle reddedilmesi üzerine Yargıtayın, bölge adliye mahkemesinin bu ret kararını hukuka uygun bularak HMK 362/1-f maddesi uyarınca geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararların temyiz edilemez nitelikte olduğunu teyit edip, bölge adliye mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararını onadığını anlatmaktadır.
MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2026/397 E., 2026/347 K.DAVA TÜRÜ:İhtiyati TedbirİLK DERECE MAHKEMESİ: Develi 2. Asliye Hukuk MahkemesiSAYISI : 2025/274 D.İş E., 2025/274 D.İş K.Taraflar arasındaki İhtiyati Tedbir davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince talebin kısmen kabulüne, kabul edilen kısım yönünden mahkemeye itiraz yolu, reddedilen kısım yönünden ise kararın tebliğinden itibaren iki haftalık süre içerisinde Bölge Adliye Mahkemesine istinaf yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.Kararın kabul edilen kısmı yönünden davalı vekili tarafından Mahkemeye yapılan itiraz sonucu İlk Derece Mahkemesince verilen 19.02.2025 tarihli ek kararı ile; her ne kadar itiraz eden tarafından tedbirlerin kaldırılması talep edilmiş ise de taraflar arasında Develi 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2025/363 esas sayılı dosyası ile mal rejiminin tasfiyesi alacağı davası kapsamında yargılamanın devam ettiği, yargılama sonunda davacının olası alacağının teminat altına alınması gerektiği, davalının üzerine kayıtlı mal varlığı hakkında verilen tedbirlerin kaldırılması durumunda telafisi güç sonuçların doğabileceği gerekçesiyle talebin reddine karar vermiştir. Davalı vekili tarafından İlk Derece Mahkemesinin 19.12.2025 tarihli ek kararı ve asıl ihtiyati tedbir kararının istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının ihtiyati tedbir kararına karşı 6100 sayılı HMK 394/2 maddesi gereğince bir haftalık süreden sonra itiraz ettiği, bu durumda ilk derece mahkemesinin istinafa konu 19.12.2025 tarihli ek kararının 6100 sayılı HMK 341 maddesi anlamında istinafı kabil bir karar olmadığı belirtilerek davalı vekilinin istinaf dilekçesinin 6100 sayılı HMK 341. maddesi gereğince usulden reddine, 6100 sayılı HMK 362/1-f maddesi (geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar) uyarınca kesin olmak üzere karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.03.2026 tarihli ek karar ile; Dairece verilen kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 12.03.2026 tarihli ek kararına ilişkindir.Bölge Adliye Mahkemelerinin, geçici hukuki korumalar hakkında verdikleri kararları kesin olup 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca temyiz edilemez.Temyiz başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.KARARAçıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.03.2026 tarihli ek kararın ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.