Danıştay 8. Daire, belediye izni olmaksızın şehir içi yolcu taşımacılığı yapan D2 belgeli aracın 60 gün süreyle trafikten men edilme işlemini hukuka uygun bularak temyiz talebini reddetti.
Özet: Bir aracın, şehirlerarası otobüs yolcularını indikten sonra gidecekleri bölgelere taşıması eyleminin, belediyeden çalışma izni/ruhsatı olmaksızın yolcu taşımacılığı yapıldığı gerekçesiyle 2918 sayılı Kanun uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesinin hukuka uygunluğuna dair davada, davacının D2 belgeli aracın şehirlerarası taşımacılığın devamı niteliğinde hizmet verdiğini ve ticari sayılmaması gerektiğini iddia etmesine rağmen, ilk derece ve istinaf mahkemeleri, şehir içi yolcu/personel taşımacılığı için belediye izninin zorunlu olduğu ve bu nedenle idari işlemin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davayı reddetmiş olup, bu ret kararı temyiz incelemesi sonucunda da onanmıştır.
T.C.
D A N I Ş T A YSEKİZİNCİ DAİREEsas No : 2024/2876Karar No : 2025/7313 TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Valiliği VEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:...ının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı adına kayıtlı ... plakalı araç ile, ilgili belediyeden çalışma izni/ruhsatı alınmaksızın yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle, 2918 sayılı Kanun'un Ek-2/3-a maddesi uyarınca aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; bakılan uyuşmazlıkta, davaya konu araçla belediye sınırları dahilinde çalışma izni/ruhsatı alınmadan yolcu/personel taşımacılığı yapıldığı, davalı idare görevlilerince düzenlenen ve araçta bulunan yolcular ile araç sürücüsü tarafından imzalanan 12/10/2023 tarihli tutanakla sabit olup, bunun yaptırımı olarak ilgili Kanun maddesi uyarınca davacıya ait aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan, davacı tarafından, aracın D2 belgeli olup, otobüs seyahat acentesine sözleşme ile bağlı olarak otobüs yolcuları indikten sonra gideceği bölgelere teslim edildiği, aracın S plakalı araç olmadığı, bu sebeple uygulanan idari yaptırımın haksız olduğu ileri sürülmüş ise de; söz konusu aracın şehir içi yolcu/personel taşımacılığı için kullanıldığı açık olduğundan, D2 belgeli olsa dahi belediyeden ruhsat/izin belgesi alınmadan izinsiz taşımacılık yapılamayacağından, bu iddiasına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, davaya konu araçla Kamil Koç şehirlerarası otobüs firması yolcularının ücretsiz taşındığı, şehirler arası yolcu taşımacılığının devamı niteliğinde olan şehir içi taşıma hizmetinin ticari taşımacılık kapsamında değerlendirilemeyeceği belirtilerek, temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği savunulmaktadır.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ :...DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle,1. Temyiz isteminin reddine,2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine,5. Kesin olarak, 07/10/2025 tarihinde oybirliği ile karar verildi.