Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan istinaf başvurusunu esastan reddeden bölge adliye mahkemesi kararını hukuka uygun bularak sanık müdafiinin temyiz istemini reddetti.
Özet: Hırsızlık suçuna ilişkin ilk derece mahkemesi kararının istinaf incelemesinde bölge adliye mahkemesince esastan reddi üzerine, sanık müdafiinin suç işleme kastı bulunmadığı ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunu inceleyen yüksek mahkeme, hükümde herhangi bir hukuka aykırılık ve isabetsizlik görmeyerek sanık müdafiinin temyiz nedenlerini yerinde bulmamış ve bölge adliye mahkemesinin usul ve yasaya uygun kararının onanmasına oy birliğiyle hükmetmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3593 E., 2023/2756 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve kararın bozulmasına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.