Yargıtay 2. Ceza Dairesi, bozma sonrası hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünü, sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarını reddederek onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan sanık hakkında bozma üzerine yeniden kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde, sanık ve müdafiinin atılı suçu işlemediğine, maddi ve manevi unsurların oluşmadığına, kesin delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin göz ardı edildiğine ve varsayıma dayalı mahkumiyetin haksız olduğuna dair tüm itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiş; böylece, yerel mahkemenin usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen mahkumiyet kararı onanmıştır.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/597 E., 2026/51 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasıSanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin 291/1.maddesi gereği süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, atılı suçun maddi ve manevi unsurunun oluşmadığına, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, varsayım üzerine mahkumiyet hükmü kurulmuş olduğuna, lehe hükümlerin dikkate alınmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.