Yargıtay 9. Ceza Dairesi, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet kararını onarken cinsel taciz suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik temyiz taleplerini kesinlik nedeniyle reddetti.
Özet: Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından açılan davada, ilk derece mahkemesince istismar suçundan mahkumiyet, taciz suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş, bu kararlar bölge adliye mahkemesince istinaf başvurularının düzeltilerek reddi suretiyle onanmıştır; sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz başvuruları üzerine Yargıtay, cinsel taciz suçuna ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının temyiz edilemez olduğunu belirterek ilgili temyiz istemlerini reddetmiş, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet kararında ise usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığına karar vererek temyiz istemlerini esastan reddetmiş ve hükmü oy birliğiyle onamıştır.
9. Ceza Dairesi         2025/10787 E.  ,  2026/2726 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1902 E., 2025/1736 K.
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, cinsel taciz
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında katılan mağdureye karşı vajinal yoldan organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ve katılan mağdureye karşı azdırdın beni, çok güzel duruyo çırılçıplakken, seni istiyorum şeklinde mesajlar göndermek suretiyle cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine ve sanık hakkında cinsel taciz suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesine rağmen katılan mağdure lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğuna ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, katılan mağdure beyanlarının doktor raporu ile doğrulanmadığına, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1. maddesi kapsamında kaldığına ve sanığın katılan mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğüne, sanığın suç kastının bulunmadığına, sanık ile katılan mağdure arasında husumet bulunmaması nedeniyle mahkumiyet kararı verilmesinin hatalı olduğuna, intikal süresinin geç olup dosya kapsamında mevcut sanık ile katılan mağdure arasında gerçekleşen mesajlaşma içeriklerinde de nitelikli eylemde bulunulduğuna dair delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de dikkate alınarak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Cinsel Taciz Suçundan Verilen Karar Yönünden
Sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin istinaf başvurusunun aynı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 231/ 12... . maddeleri uyarınca kesin olup temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, temyiz istemlerinin reddine karar vermesi gerekmiştir.
B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
A. Cinsel Taciz Suçundan Verilen Karar Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin vaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.04.2026 tarihinde karar verildi.