Danıştay, uzman hekimin estetik amaçlı hizmetlerinde %8 ve %18 KDV oranı tespiti yetersizliği gerekçesiyle vergi dairesinin cezalı KDV tarhiyatını kaldıran alt mahkeme kararını onadı.
Özet: Danıştay, bir uzman hekimin estetik amaçlı olduğu iddia edilen hizmetlerine ilişkin resen salınan vergi ziyaı cezalı Katma Değer Vergisi tarhiyatının iptali istemiyle açılan davada, vergi inceleme raporunda hangi hizmetlerin koruyucu hekimlik kapsamında olmadığı veya hangi somut verilere dayanarak bu ayrımın yapıldığının net anlaşılamaması, ayrıca Sağlık Bakanlığı veya Türk Tabipler Birliği görüşlerinin bulunmaması gibi gerekçelerle cezayı kaldıran ilk derece ve bölge idare mahkemesi kararlarını hukuka uygun bularak onamıştır.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/10582Karar No : 2025/3446TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVACI) : ...VEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin .. tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı adına, uzman hekimlik faaliyeti kapsamında yaptığı ve %8 oranında katma değer vergisi hesapladığı işlemler estetik amaçlı olduğundan 30/12/2007 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Karara göre %18 katma değer vergisi hesaplaması gerektiği yolunda tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2021 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nda, insan veya hayvan sağlığına yönelik koruyucu hekimlik, teşhis, tedavi ve rehabilitasyon hizmetlerin katma değer vergisi oranının %8, ekli listelerde yer alanlar hariç olmak üzere vergiye tabi işlemler için %18 olduğunun düzenlendiği, bu kararda %8 oranında katma değer vergisine tabi olan hizmetin insan sağlığına yönelik koruyucu hekimlik hizmeti olarak tanımlandığı, davacı tarafından verilen ve “koruyucu hekimlik, teşhis, tedavi ve rehabilitasyon hizmetleri” kapsamında olmayan estetik amaçlı hizmetlerin genel orana tabi olduğundan bahisle dava konusu tarhiyatın yapıldığı olayda, tarhiyatın dayanağı vergi inceleme raporunda ve vergi inceleme tutanağında hekimlik hizmeti dışında olduğu belirtilen hizmetlerin nasıl belirlendiğinin anlaşılamadığı, hangi veriden yola çıkılarak tedavi hizmetlerinin hangilerinin koruyucu hekimlik hizmeti kapsamında bir tedavi olduğu veya olmadığı sonucuna varıldığının anlaşılamadığı, bu sonuca ulaşılırken Sağlık Bakanlığı veya Türk Tabipler Birliği'nin uygulama, görüş ve önerilerinin hangi tedavinin hangi amaçla olduğu, katma değer vergisi oranının belirlenmesinde ölçüt olan koruyucu hekimlik hizmeti kapsamında olup olmadığının somut olarak ortaya konulmadığından dava konusu tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI :hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.