iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının tespiti, sürekli iş göremezlik ödeneği bağlanması ve faiz hesaplaması konularında bozmaya tam uyulmaması nedeniyle yapılan temyiz incelemesi.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının tespiti, sürekli iş göremezlik ödeneği bağlanması ve faiz hesaplaması konularında bozmaya tam uyulmaması nedeniyle yapılan temyiz incelemesi.

Özet: Davacı vekilinin iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile gelir bağlanması talebiyle açtığı davada, ilk derece mahkemesinin bozmaya uyarak verdiği kararın, Yargıtay tarafından, 5510 sayılı Kanunun 19. maddesi uyarınca sürekli iş göremezlik gelirinin başlangıç tarihi ile 42. maddesindeki faiz başlangıç süresinin önceki bozma ilamındaki gerekçelere uygun olarak tam yerine getirilmemesi ve bu hususlarda eksiklikler bulunması nedeniyle davalıların temyiz itirazları doğrultusunda yeniden bozulduğu anlaşılmaktadır.

10. Hukuk Dairesi 2026/5922 E. , 2026/4845 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2025/276 E., 2025/494 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davalı Kurum ve davalı ... Elektrik Otomasyon Aydınlatma Sanayi ve ... A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının geçirmiş olduğu iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının tespitini ve davacıya gelir bağlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili özetle; Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı işveren vekili özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 31.01.2024 tarihli ve 2021/309 Esas, 2024/83 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile davacının 14.01.2017 tarihinde maruz kaldığı iş kazası neticesinde oluşan sürekli işgöremezlik derecesinin, 14.07.2017 tarihinden itibaren E cetveline göre %17 olduğunun tespitine, davacıya Kurum tarafından 14.01.2017 tarihinden itibaren %17,00 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden bağlanacak sürekli iş göremezlik ödeneğinin, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.01.2025 tarihli ve 2024/1478 Esas, 2025/58 Karar sayılı kararıyla; istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; en son Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan rapor uyarınca davacının sürekli iş göremezlik oranının 14.07.2017 tarihinden itibaren %17 olduğu sabit olmakla, 5510 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca bu tarihi takip eden aybaşından itibaren gelirin bağlanması gerektiği hususu ile yine faiz konusunda 5510 sayılı Kanun'un 42. maddesinde belirtilen 3 aylık sürenin gözetilmemesinin isabetsiz bulunduğu gerekçelerine dayalı olarak karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile

-Davacının 14.01.2017 tarihinde maruz kaldığı iş kazası neticesinde oluşan sürekli işgöremezlik derecesinin 14.07.2017 tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre %17,00 olduğunun;

-5510 sayılı Kanun'un 19. Maddesi gereğince davacıya Kurum tarafından 14.01.2017 tarihini takip eden aybaşından (01.02.2017 tarihinden) itibaren %17,00 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden sürekli iş göremezlik ödeneği ödenmesi gerektiğinin;

-5510 sayılı Kanun'un 42. maddesi gereğince davacıya ödenecek sürekli iş göremezlik ödeneğine 01.05.2017 tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizin davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Kurumun resmi kayıtlara, mevzuata uygun şekilde işlem yaptığını, hükmedilen faizin de yerin olmadığını, Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini, aleyhe yargılama giderine ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, dava açılmasına sebebiyet vermediklerini, aleyhe yargılama gideri olmaması gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti ve tahsis istemine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Mahkemece bozma ilamına uyulduğu belirtilmişse de bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma ilamında; en son Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan rapor uyarınca davacının sürekli iş göremezlik oranının 14.07.2017 tarihinden itibaren %17 olduğu sabit olmakla, 5510 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca bu tarihi takip eden aybaşından itibaren gelirin bağlanması gerektiği hususu ile yine faiz konusunda 5510 sayılı Kanun'un 42. maddesinde belirtilen 3 aylık sürenin gözetilmemesinin isabetsiz bulunduğu hususlarına değinilmiş olmakla, Mahkemece bozma sonrası kararında, 5510 sayılı Kanun'un 19. Maddesi gereğince davacının geçici iş göremezlik tarihinin sona erdiği 14.07.2017 tarihini takip eden aybaşından (01.08.2017 tarihinden) itibaren %17,00 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden sürekli iş göremezlik ödeneği ödenmesi gerektiğinin gözetilmesi gerekirken, kaza tarihini takip eden aybaşından itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

3.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi hükmünün (1) no.lu bendinin 3. ve 4. paragrafının silinmesine, yerine;

"5510 sayılı Kanun'un 19. Maddesi gereğince davacıya Kurum tarafından 14.07.2017 tarihini takip eden aybaşından (01.08.2017 tarihinden) itibaren %17,00 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden sürekli iş göremezlik ödeneği ödenmesi gerektiğinin ibarelerinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin yatırılan temyiz harcın istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.