Danıştay, sahte belge düzenleme riskiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 160/a uyarınca mükellefiyetin resen terkini işlemine ilişkin temyiz başvurusunun kesinlik nedeniyle reddi kararını onadı.
Özet: Davacı şirket, vergi dairesinin sahte belge düzenleme riski gerekçesiyle Vergi Usul Kanunu 160/a uyarınca mükellefiyetini resen terkin etme işlemine karşı dava açmış, ilk derece mahkemesi işlemi delil yetersizliğinden iptal etmişti; fakat bölge idare mahkemesi, idarenin tespitlerini haklı görerek davayı reddetmiş, davacının bu karara karşı yaptığı temyiz başvurusu ise en yüksek idari mahkeme tarafından, bölge idare mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu tespitiyle kesin olarak reddedilerek mükellefiyet terkin işleminin geçerliliği onaylanmıştır.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2025/2924Karar No : 2025/3366TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Orman Ürünleri Sanayi Ticaret Limited ŞirketiKARŞI TARAF (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen temyiz isteminin kesin hüküm nedeniyle reddine ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı tarafından, mükellefiyetinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 160/A maddesi uyarınca re'sen terkini yolunda tesis edilen ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 160/A maddesinde aranılan şartların dava konusu olayda gerçekleştiği idarece somut olarak ortaya konulamadığından tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında idarece yapılan tespitlerden, sahte belge düzenleme riskinin yüksek olduğu anlaşıldığından tesis edilen işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davalı idare istinaf başvurusu kabul edilerek Mahkeme kararı kaldırıldıktan sonra davanın reddedilmesi üzerine bu karara yöneltilen davacı temyiz istemi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'un 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, isteme konu kararın konusu itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : İdarece tesis edilen dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ve iptali gerektiği, Bölge İdare Mahkemesince verilen temyiz istemi ret kararının bozulması gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 22/09/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.