Hakaret suçundan verilen beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun reddi sonrası katılan vekilinin temyizinin Yargıtay 4. Ceza Dairesi tarafından hukuka uygun bulunarak esastan reddedilip onanması kararı.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince düzeltilerek esastan reddedilmesi üzerine, katılan vekilinin yorumun hakaret içerdiği ve mağdura yönelik olduğu iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunu inceleyen Yargıtay, bölge adliye mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığına kanaat getirerek oy birliğiyle temyiz isteminin esastan reddine ve dolayısıyla beraat hükmünün onanmasına karar vermiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/8092 E.  ,  2026/10400 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1939 E., 2024/1244 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; suça konu yorumun, düşünce özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyecek nitelikte hakaret içerdiğine ve katılana yönelik olduğundan matufiyet unsurunun gerçekleştiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile incelenen dava dosyası içeriğine göre temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.06.2026 tarihinde karar verildi.