Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan sanığa ceza verilmemesine itiraz eden katılan vekilinin temyizini esastan reddederek istinaf kararını onadı.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince sanık hakkında "ceza verilmesine yer olmadığı" kararı verilmiş, bu karara karşı katılan vekilinin istinaf başvurusu bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmiştir. Katılan vekilinin, ortada haksız bir fiil bulunmadığı halde sanığın eylemini haksız bir fiile tepki olarak gerçekleştirdiğinin kabulüyle verilen "ceza verilmesine yer olmadığı" kararının yasaya aykırı olduğunu iddia ederek sanığın cezalandırılması talebiyle yaptığı temyiz başvurusunun incelenmesi sonucunda; yargılama sürecinde toplanan delillere ve mahkemenin oluşan inanç ve takdirine göre temyiz sebeplerinin reddi gerektiği anlaşılmıştır. Bu gerekçeyle, bölge adliye mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığına hükmedilerek katılan vekilinin temyiz istemi oy birliğiyle esastan reddedilmiş ve hüküm onanmıştır, bu da sanık hakkındaki "ceza verilmesine yer olmadığı" kararının kesinleştiğini ifade etmektedir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/574 E., 2024/2028 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince hükmolunan ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi özetle; ortada katılan tarafından gerçekleştirilen haksız bir fiil olmamasına rağmen sanığın eylemini haksız bir fiile tepki olarak gerçekleştirdiğinin kabulüyle verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararının yasaya, usule ve hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile incelenen dava dosyası içeriğine göre temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.