2. Ceza Dairesi, sanık müdafiinin delil yetersizliği itirazlarına rağmen hırsızlık mahkumiyetine karşı yapılan temyiz istemini esastan reddederek hükmü onamıştır.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararı sonrası temyiz incelemesi yapan mahkeme, sanık müdafiinin dosyada yeterli somut delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat etmesi gerektiği ya da TCK 145. maddesinin uygulanabileceği yönündeki temyiz itirazlarını değerlendirmiş; ilk derece mahkemesinin hükmünde ve bölge adliye mahkemesinin istinafı reddeden kararında herhangi bir hukuka aykırılık tespit edilemediğinden, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerini reddederek hükmün oy birliğiyle onanmasına karar vermiştir.
2. Ceza Dairesi         2024/4777 E.  ,  2026/9186 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1206 E., 2023/3863 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin ''Dosyada sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut ve inandırıcı bir delilin bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekeceğine, ceza verilecekse de TCK 145. maddesinin sanık hakkında uygulanabileceğine '' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 43. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.