Yargıtay 4. Ceza Dairesi, sanığın çocuğuyla ilgili olaya dayanarak işlediği hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünü ve istinaf başvurusunun reddini, tebliğnameye rağmen hukuka uygun görerek temyiz talebini esastan reddetmiştir.
Özet: Çocuğuna hastanede ilgilenilmediği gerekçesiyle hakaret suçunu işlediği iddia edilen sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının istinaf aşamasında da onanması üzerine yapılan temyiz başvurusunda, sanığın eyleminin basit hakaret olduğu, uzlaşma ve avukat taleplerinin karşılanmadığı yönündeki itirazları; savunma, mağdur beyanı ve dosya kapsamındaki tüm delillerin mahkemece doğru değerlendirildiği, suçun vasfının ve cezanın hukuka uygun olduğu gerekçesiyle reddedilmiş ve hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2102 E., 2024/2359 K.SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz istemi özetle; çocuğuyla küvözde kimsenin ilgilenmemesi sebebiyle sinirlendiğinden olayın yaşandığına, eyleminin basit hakaret suçu kapsamında olduğuna, uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve avukat talebinin karşılanmadığına yöneliktir. III. GEREKÇEBölge Adliye Mahkemesince verilen hükme yönelik basit yargılama usulünün uygulanamayacağı anlaşılmakla tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.Savunma, mağdur beyanı, olay tutanağı, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğine ilişkin ihbar evrakları ile tüm dosya kapsamından, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğname'ye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 41. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.