Boşanma davasında kadına hükmedilen maddi ve manevi tazminatın Türk Medeni Kanununun 174. maddesi uyarınca yetersiz bulunarak bölge adliye mahkemesi kararının bu yönden bozulması.
Özet: Bir boşanma davasında, yüksek mahkeme, davacı kadına hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarını tarafların ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü ve kişilik haklarına yapılan saldırı gibi hususlar dikkate alındığında yetersiz bularak bölge adliye mahkemesi kararını bu yönlerden bozmuş, daha uygun bir tazminat takdir edilmesi gerektiğine hükmetmiş, davalı erkeğin ve davacı kadının diğer temyiz itirazlarını ise reddederek kararın bozma kapsamı dışındaki bölümlerini onamıştır.
MAHKEMESİ: Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/2234 E., 2025/2347 K.DAVA TÜRÜ: BoşanmaİLK DERECE MAHKEMESİ: Kayseri 3. Aile MahkemesiTARİHİ : 22.05.2025SAYISI : 2023/177 E., 2025/402 K.Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından özel boşanma sebebi ile açılan davanın reddi, iştirak nafakası, yoksulluk nafakası, maddi tazminat ve manevi tazminat miktarları yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise hükmün tamamı yönünden temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri nazara alınarak, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereğince daha uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdiri gerekir. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.KARARAçıklanan sebeplerle;1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden BOZULMASINA,3.Davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden İbrahim'e yükletilmesine, Peşin alınan harcın istek halinde yatıran ...'e iadesine, Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.