Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünde, adli para cezası dönüşümünde 5237 sayılı TCK’nın 52/2 madde atfı eksikliğinin düzeltilerek onanması kararı.
Özet: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü, sanık hakkında yapılan uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kalması ve yargılama sürecinin genel olarak usul ve yasaya uygun bulunmasıyla birlikte, temel adli para cezasının 1000 gün karşılığı 20.000 TLye çevrilmesi sırasında uygulanan 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesinin hüküm fıkrasında açıkça belirtilmemesi eksikliği nedeniyle, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ilgili madde hüküm fıkrasına eklenmek suretiyle düzeltilerek oybirliğiyle onanmıştır.
11. Ceza Dairesi         2021/43563 E.  ,  2026/3981 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/399 E., 2021/81 K.
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön incelemesi neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği görüşüldü;
Sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Temel ceza olarak belirlenen 1000 gün karşılığı adli para cezasının, 20.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesi sırasında, 5237 sayılı TCK’nın 52/2 olan uygulama maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasına, "...GÜNLÜĞÜ TAKDİREN 20,00 TL'DEN OLMAK ÜZERE..." ibarelerinden önce gelmek üzere "...5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca..." ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.04.2026 tarihinde karar verildi.