Yargıtay 9. Ceza Dairesi, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyetin istinaf sonrası sanık ve katılan bakanlık temyiz istemlerini reddederek hükmü onadı.
Özet: Yargıtay, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin mağdur beyanlarındaki çelişkiler, eksik inceleme iddiaları, beraat ve tahliye talepleri ile katılan bakanlığın alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayini ve vekalet ücreti taleplerini içeren temyiz başvurularını değerlendirmiştir; yargılama sürecinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı ve mevcut delillerle vicdani kanaatin uyumlu olduğu gerekçesiyle, tüm temyiz istemlerini esastan reddederek bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun reddine dair kararını oy birliğiyle onamıştır.
9. Ceza Dairesi         2026/2105 E.  ,  2026/4930 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/3256 E., 2025/3135 K.
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel nitelikli istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ereğli (Konya) 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II.TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri
Özetle, katılan mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna, eksik inceleme neticesinde karar verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık hakkında takdiri indirimin uygulanması ile tahliye taleplerine ve dilekçelerinde belirttikleri diğer hususlara ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğine, vekalet ücreti talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.
III.GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği hususları nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ereğli (Konya) 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.06.2026 tarihinde karar verildi.