Yargıtay 11. Ceza Dairesi, nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz taleplerini esastan reddederek hükümleri onadı.
Özet: Nitelikli dolandırıcılık suçundan ilk derece mahkemesinde hapis ve adli para cezasına çarptırılan sanıkların, istinaf mahkemesince de mahkumiyetlerinin onanması üzerine temyiz başvurularında, suçsuz oldukları, hesaplarının başkaları tarafından kullanıldığı ve yeterli araştırma yapılmadığı gibi iddiaları ileri sürülse de, Yargıtay ilgili dairesi tarafından yargılama sürecinin usul ve kanuna uygun yürütüldüğü, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu ve kararın dosya içeriğiyle uyumlu kesin verilere dayandığı gerekçesiyle sanık müdafilerinin tüm temyiz itirazları esastan reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin kararı hukuka uygun bulunarak hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/236 E., 2025/834 K.SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1. Rize 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2024 tarihli ve 2024/86 Esas, 2024/365 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-f-son, 158/3, 52/2-4, 53. maddesi uyarınca ayrı ayrı 6 yıl hapis ve 16.500,00 TL adli para cezasına, para cezasının 10 eşit taksitte tahsiline ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.05.2025 tarihli ve 2025/236 Esas, 2025/834 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafi ile sanık ... müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ1. Sanık ... müdafi temyiz talebinde, sanık ve eşi ...'ün hesap bilgileri diğer sanıklar tarafından ele geçirilerek bir çok kişinin mağduriyetine sebep olacak şekilde para havalesinin yaptırıldığını, bu işlemlerin sanığın bilgisi dışında diğer sanıklar tarafından gerçekleştirildiğini, esasen sanığın bu eylemler nedeniyle mağdur olduğunu, diğer sanıkların suçlamaları savunmalarında ikrar ettiklerini, suçta kullanılan telefonların kime ait olduğu ortaya konulmadan, müştekiler ile iletişime geçen kişilerin kimler olduğu net bir şekilde açıklattırılmadan eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini belirterek, sanığın beraatine karar verilmesini talep ederek, hükmün bozulmasını talep etmiştir. 2.Sanık ... müdafi temyiz talebinde, sanığın atılı suçu işlemediğini, diğer sanıkların savunmalarında çelişkilere dayalı açıklamalar barındırdığını, mahkemece detaylı inceleme ve araştırma yapılmadan karar verildiğini, müştekiler tarafından gönderildiği iddia edilen paraların hangi ATM'den çekildiğinin ve parayı çeken kişilerin net bir şekilde araştırmadan eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini belirterek, sanığın beraatine karar verilmesini talep etmiştir. III. GEREKÇEYargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafi ile sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, yukarıdaki tarih ve sayılı kararında sanık ... müdafi ile sanık ... müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Rize 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde karar verildi.