1. ceza dairesi, kasten öldürmeye teşebbüs davasında sanıkların kastının ayrı ayrı incelenerek bir sanık için suç vasfının kasten yaralama olarak değiştirilmesi ve fazla cezanın düzeltilmesi kararı.

1. Ceza Dairesi, kasten öldürmeye teşebbüs davasında sanıkların kastının ayrı ayrı incelenerek bir sanık için suç vasfının kasten yaralama olarak değiştirilmesi ve fazla cezanın düzeltilmesi kararı.

Özet: Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yargılanan iki sanıktan, mağduru hayati tehlike oluşturacak şekilde sırtından vuran sanığın eyleminin öldürme kastı taşıdığı ve suç vasfının doğru belirlendiği kabul edilirken, diğer sanığın ilk saldırı sonrası mağduru darp eyleminin yaralama kastıyla yapıldığı, bu nedenle suç vasfının kasten yaralama olması gerektiği ve ilk derece mahkemesinin bu sanık hakkında verdiği kasten öldürmeye teşebbüs kararının fazla ceza tayini nedeniyle hukuka aykırı olduğu sonucuna varılmıştır.

1. Ceza Dairesi 2025/5016 E. , 2026/4224 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/568 E., 2025/1011 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2024 tarihli ve 2023/406 Esas, 2024/461 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun'un) 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ...'nın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.03.2025 tarihli ve 2025/568 Esas, 2025/1011 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca ayrı ayrı teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarı eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; kastın yokluğuna, sübuta, ceza miktarına, haksız tahrik oranına ilişkindir.

2.Sanık ... müdafinin temyiz istemi özetle; eylemin yaralama suçu olduğundan bahisle suç vasfına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına, iştirakin yokluğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, silahlı eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yaranın niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanık ... hakkında kurulan hükümdeki bozma nedenleri dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ... ile mağdur ... arasında olay günü tartışmanın yaşandığı, bir süre sonra tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve ilk önce mağdur ...'un tabanca ile sanık ...'ın ayağına bir el ateş ederek basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı, eylem bittikten sonra ...'un yaralı vaziyette motosikletine doğru yöneldiği sırada sanık ...'ın silahla mağdura ateş ettiği ve mağdur ...'u sırtından hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verecek şekilde yaraladığı, mağdurun yaralı vaziyette motosikletine binerek olay yerinden uzaklaştığı, yaralı olduğu için yol üzerinde motosikletini park ederek kaldırıma oturduğu, peşinden giden sanıklar ... ile ...'ın mağduru darp ettikleri olayda; sanık ...'a ilk önce mağdurun silahla ateş ederek yaralanmasına sebep olduğu, bu eylem sona erdikten sonra sanık ...'ın mağduru darp ettiği hususları birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'ın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Mağdur ...'un tabancayla ateş ederek sanık ...'ı bacağından basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı nazara alınarak sanık ... lehine haksız tahrik, 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca asgari ile makul oranlar arasında bir indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılmak suretiyle sanık ... hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1.Sanık ... Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 27.03.2025 tarihli ve 2025/568 Esas, 2025/1011 Karar sayılı kararında sanık ... müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2.Sanık ... Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık ... müdafiinin temyiz istemi "suç vasfı" ve "haksız tahrik indirim oranı" yönlerinden yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.03.2025 tarihli ve 2025/568 Esas, 2025/1011 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2026 tarihinde karar verildi.