Özet: Davacı, davalı şirketle imzaladığı genel temizlik hizmetleri sözleşmesi uyarınca, dava dışı bir işçiye ödemek zorunda kaldığı kıdem ve ihbar tazminatları gibi ödemelerin münhasıran davalının sorumluluğunda olduğunu iddia ederek, belirli bir miktardaki alacağın yasal faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep ederken; davalı ise talebin zamanaşımına uğradığını, esas alınan iş mahkemesi dosyasında taraf olmadığını, başka bir yargı kararında davacının tek işveren olduğunun tespit edildiğini ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan farkları ödemekle yükümlü olmadığını savunmuş olup, davalının iflasına karar verilmesi ve davacı alacağının iflas masasına nizalı olarak kaydedilmesi sonrası, mahkemece rücu koşullarının oluşup oluşmadığı incelenmektedir.