Yargıtay 9. Ceza Dairesi, bıçakla tehdit ederek işlenen cinsel saldırı suçundan verilen mahkumiyet kararını, sanık savunmasının eksik inceleme iddialarını reddederek onadı.
Özet: Sanığın, mağdureyi bıçakla tehdit ederek cinsel eylemlerde bulunduğu gerekçesiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine dair Adıyaman 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilmesiyle onanması üzerine, sanık müdafilerinin eksik inceleme, mağdure beyanlarının çelişkili olması ve şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırılık iddialarını içeren temyiz başvurusu, yargılama sürecinin usul ve kanuna uygun olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin kanıtlandığı ve hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle Yargıtay tarafından oy birliğiyle reddedilerek, sanığın cinsel saldırı suçundan mahkumiyet hükmü kesinleşmiştir.
9. Ceza Dairesi         2026/860 E.  ,  2026/2652 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/2638 E., 2025/2316 K.
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında olay günü buluşup evine getirdiği mağdureyi bıçakla tehdit ederek dudağından öpmek, bacaklarına ve göğüslerine dokunarak kıyafet üzerinden mağdureye sürtünmek suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında sanığın eyleminin nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturma ihtimali nedeniyle verilen görevsizlik kararına istinaden yapılan yargılama sonucunda, Adıyaman 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemleri
Özetle, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, mağdurenin soyut ve çelişkili beyanlarına istinaden mahkumiyet kararı verilemeyeceğine, sanığın işi gereği her zaman yanında bıçak taşıdığına, ele geçen bıçak ile olay arasında illiyet bağı bulunmadığına, takdiri indirim uygulanmamasının yetersiz ve soyut gerekçelere dayandığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adıyaman 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.04.2026 tarihinde karar verildi.