Yargıtay, bilişim sistemleri ve banka aracılığıyla dolandırıcılık suçunda beraat kararı veren bölge adliye mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görmeyerek, doğrudan zarar görmeyen şikayetçinin temyiz istemini reddetti.
Özet: Yargıtay, sanıklar hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan verilen ilk derece mahkemesi mahkumiyet kararının, istinaf incelemesi sonucu bölge adliye mahkemesince beraate çevrilmesi üzerine, bu kararı temyiz eden şikayetçi vekilinin, suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi sıfatıyla davaya katılma ve beraat hükmünü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığına hükmederek, şikayetçi vekilinin temyiz istemini reddetmiş ve bölge adliye mahkemesinin sanıklar hakkındaki beraat ek kararını onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1299 E., 2019/2006 K.SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılıkHÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasınaYapılan ön inceleme neticesinde; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 25.10.2019 tarihli ve 2019/1299 Esas, 2019/2006 Karar sayılı ek kararının şikâyetçi vekili tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiinin istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurusunun kabulü ile sanıkların beraatlerine karar verildiği, bu suç yönünden doğrudan zarar görmeyen şikayetçi ...nin suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca bu suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı dikkate alındığında, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 25.10.2019 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde karar verildi.