Yargıtay, çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet kararını, sanık ve katılan bakanlığın temyiz taleplerini reddederek onamıştır.
Özet: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde, sanık müdafiinin olayın sübut bulmadığı, mağdure beyanlarının çelişkili olduğu, zincirleme suç ve ceza miktarı konularındaki itirazları ile katılan bakanlık vekilinin temel cezanın üst sınırdan verilmesi gerektiği yönündeki iddiaları değerlendirilmiş; yargılama sürecinin usul ve kanuna uygun olduğu, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiği, vicdani kanının dosyadaki delillerle uyumlu olduğu ve hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçeleriyle, her iki tarafın temyiz istemleri esastan reddedilerek mahkumiyet kararı oy birliğiyle onanmıştır.
9. Ceza Dairesi         2026/2077 E.  ,  2026/4899 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/705 E., 2026/15 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, olayın sübut bulmadığına, katılan mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının dosya kapsamıyla uyuşmadığına, teşdiden ceza verilmesi ile takdiri indirim maddesinin uygulanmamasının kanuna uymadığına, hükmün hukuka aykırı olduğuna ve sanık hakkında tahliye ile beraat kararları verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, temel cezanın üst sınırdan verilmesi gerektiğine, eksik ceza verildiğine, lehlerine vekalet ücreti takdir edilmesi ile kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Tutukluluk şartlarında bir değişiklik olmadığından tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.06.2026 tarihinde karar verildi.