yargıtay 1. ceza dairesinden kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı kanuna aykırılık suçlarına ilişkin temyiz incelemesi, mükerrirlik infaz rejimi değişikliği ve vekalet ücreti talepleri üzerine verilen karar.

Yargıtay 1. Ceza Dairesinden kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarına ilişkin temyiz incelemesi, mükerrirlik infaz rejimi değişikliği ve vekalet ücreti talepleri üzerine verilen karar.

Özet: Bu karar, sanıklar hakkında verilen nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından istinaf mahkemesince esastan reddedilen hükümlerin temyiz incelemesini konu almakta; sanık Anın 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan temyizini usulden reddederken, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmünü usul ve esasa uygun bularak onamış, ancak tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme hükümleri hakkındaki yasal değişikliği göz önünde bulundurarak bu hususta hukuka aykırılığı gidermiş; sanık Bnin beraat kararı sonrası vekalet ücreti talebini değerlendirmiştir.

1. Ceza Dairesi 2026/2526 E. , 2026/4130 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1763 E., 2024/1704 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi red, kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen hükme yönelik sanık ...'nun temyiz istemi yönünden; Hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanıklar hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümlere yönelik sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2024 tarihli ve 2023/601 Esas, 2024/243 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35/2, 53/1-2-3 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 11.07.2024 tarihli ve 2024/1763 Esas, 2024/1704 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'nun temyiz istemi özetle; eksik incelemeye ve hatalı yargılamaya yapıldığına,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; vekalet ücreti talebine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkındaki hüküm yönünden;

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan aletin elverişliliği ve katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık ...'nun temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Hükümden sonra 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 14. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinde yer alan "...durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez." ibaresi "...durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır." şeklinde değiştirilmiş olup sanık lehine yapılan bu değişikliğin gözetilmesinde yasal zorunluluk

bulunması karşısında sanık hakkında yazılı şekilde ikinci kez mükerrir olması sebebiyle koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

B. Sanık ... hakkındaki hüküm yönünden;

Sanık ... müdafiinin vekalet ücreti ile sınırlı olarak temyiz isteminin incelenmesinde; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.04.2025 tarihli ve 2025/10-67 Esas, 2025/184 Karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesinde yer verilen; “Beraat eden ve vekil veya müdafii ile temsil edilen sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir. Bu hüküm, sanığın 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen müdafii bulunması durumunda kovuşturma için Hazineden alınan ücretin mahsubu suretiyle uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi gereğince yargılama merciinin talebi üzerine Baro tarafından kendilerine zorunlu müdafii görevlendirilen ve fakat yargılama sonucunda beraat eden sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile hükmedilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında 6136 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Verilen Hükme Karşı Sanık ...'nun Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ...'nun temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Katılana Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hükme Karşı Sanık ...'nun Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (A-2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ...'nun temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 11.07.2024 tarihli ve 2024/1763 Esas, 2024/1704 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan, "sanık hakkında 5275 Sayılı Kanunun 108/3. Maddesinin" ibaresinin çıkartılması suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Verilen Beraat Kararına Karşı Sanık ... Müdafiinin Vekalet Ücreti ile Sınırlı Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan B paragrafında açıklanan nedenlerle sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 11.07.2024 tarihli ve 2024/1763 Esas, 2024/1704 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddesi gereği sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasına "Beraatine karar verilen ve kendisini 5271 sayılı Kanun gereğince görevlendirilen zorunlu müdafii ile temsil ettiren sanık ... lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 29.800 TL maktu vekalet ücretinden, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife uyarınca ödenen ücretlerin mahsubu ile bakiye kalan vekalet ücretin hazineden alınıp sanık ...'ye verilmesine," şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2026 tarihinde karar verildi.