Yargıtay 9. Ceza Dairesi, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarında, mağdurenin soyut beyanı dışında cebir kanıtı bulunmaması ve hatalı ceza maddesi uygulamasını bozdu.
Özet: Sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkum edildiği davada, temyiz incelemesi sonucunda, katılan mağdurenin beyanları, mesaj kayıtları ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, sanığın eylemlerini cebirle gerçekleştirdiğine dair soyut beyan dışında kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı tespit edilmiştir; bu nedenle, cinsel istismar suçunda kanunun 103/4. maddesindeki artırım ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda 109/2. maddesinin uygulanması hukuka aykırı bulunarak, bölge adliye mahkemesinin mahkumiyet kararı oy birliğiyle bozulmuştur.
9. Ceza Dairesi         2026/2395 E.  ,  2026/4955 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/603 E., 2026/6 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, katılan mağdure hakkında alınan raporun sanığın eylemini doğruladığına, sanığa üst sınırdan ve takdiri indirim hükümleri uygulanmadan ceza verilmesine, hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, katılan mağdurenin iddialarını dosyada alınan raporların doğrulamadığını, katılan mağdurenin dosyada bulunan beyanları arasında çelişki olduğuna, tek delilin mağdure beyanı olması karşısında çelişkili beyanlara dayanılarak mahkumiyet kararları verilemeyeceğine, katılan mağdurenin kendi rızası ile sanığın aracına bindiğine ve sanığın cebir kullanmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Katılan mağdure ile sanık arasında dosyada bulunan mesaj kayıtları, katılan mağdurenin ikinci kez rızası ile sanıkla görüşmeye gitmesi, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğine; sanığın eylemlerini cebir ile gerçekleştirdiğine dair katılan mağdurenin soyut beyanı dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil de bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1. maddesi uyarınca belirlenen cezanın koşulları oluşmadığı halde aynı Kanun'un 103/4. maddesince arttırılması ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan temel cezanın aynı Kanun'un 109/1. maddesi yerine 109/2. maddesince belirlenerek fazla cezaya hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Tutukluluk şartlarında bir değişiklik olmadığından tahliye talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.06.2026 tarihinde karar verildi.