kasten öldürme, teşebbüs ve yardım suçları ile 6136 sayılı kanuna aykırılık davalarında istinaf reddi ve bozmaya direnme sonrası temyiz incelemesi.

Kasten öldürme, teşebbüs ve yardım suçları ile 6136 sayılı kanuna aykırılık davalarında istinaf reddi ve bozmaya direnme sonrası temyiz incelemesi.

Özet: Sanıklar hakkında kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, bu suçlara yardım etme ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde; 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen hükmün temyiz edilemez olduğu, ancak ceza artırımı nedeniyle temyizi kabil hale gelen diğer hükümlerin yüksek mahkemece usul ve esasa uygun bulunarak temyiz sebeplerinin reddedilmesi ve kararların onanması ile sonuçlanmıştır.

1. Ceza Dairesi 2025/2022 E. , 2026/4114 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2292 E., 2024/1993 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemi yönünden;

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın Bölge Adliye Mahkemesince bozulmasından sonra, anılan karara direnme yetkisi bulunmayan ve kanunen uyma zorunluluğu bulunan İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kurulan yeni mahkûmiyet hükmünde ceza miktarının artmış olması nedeniyle temyizi kabil olduğu kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım etme ve kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstinaf bozması üzerine verilen Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2024 tarihli ve 2024/212 Esas, 2024/505 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 53... . maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca cezanın 16 yıl hapis cezası üzerinden infazına,

2. Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 53... . maddeleri uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca cezanın 6 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına,

3. Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'ın 81/1, 39/2-c maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 39/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

4. Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'ın 81/1, 35/2, 39/2-c maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 39/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.12.2024 tarihli ve 2024/2292 Esas, 2024/1993 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım etme ve kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ... ... ve ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme yapıldığına, gerekçesiz karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmesi

gerektiğine, sanık ... hakkında meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ...'in yardım etme kastının bulunmadığına, teşebbüs ve haksız tahrikin derecesine, takdiri ve lehe hükümlerin uygulaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanık ... tarafından sanık ...'in yardımıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, olayda meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının ve belirlenen indirim oranlarının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık ... hakkında uygulanmamasına, sanık ... hakkında uygulanmasına karar verildiği, sanıklar hakkında uygulanması mümkün başkaca lehe hüküm bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemi yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafinin bu suça yönelen temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE

B. Sanık ... hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım etme ve kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemleri yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.12.2024 tarihli ve 2024/2292 Esas, 2024/1993 Karar sayılı kararında sanık ... ile sanıklar ... ... ve ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1.maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ...'ın tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2026 tarihinde karar verildi.