Yargıtay 2. Ceza Dairesi, iş yeri dokunulmazlığını ihlal eden suça sürüklenen çocuk hakkında ek savunma hakkı verilmemesi nedeniyle mahkumiyet kararını bozmuştur.
Özet: İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuyla yargılanan suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkûmiyet hükmü, iddianamede belirtilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 116/2. maddesi kapsamında dava açılmasına rağmen, aynı Kanun’un 116/4 ve 119/1-c maddelerinin uygulanma ihtimali göz önünde bulundurularak kendisine ek savunma hakkı tanınmaması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 226. maddesine aykırı davranılması gerekçesiyle bozulmuştur.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2025/520 E., 2025/580 K.SUÇ: İş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜM: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: BozmaSuça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;İddianame ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2. maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı hâlde, aynı Kanun’un 116/4 ve 119/1-c maddelerinin uygulanma ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.