Yargıtay 2. Ceza Dairesinin kamu malına zarar verme suçundan mahkumiyet kararlarına ilişkin temyiz incelemesinde, bir sanığın süresiz temyiz talebinin reddi ve diğer sanık hakkındaki bozma sonrası hükmün onanması.
Özet: Kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik yapılan temyiz incelemesinde, ilk hükümlü tarafından usulüne uygun tebligata rağmen iki haftalık yasal süreden sonra yapılan temyiz başvurusunun süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmişken; diğer hükümlünün yargılamanın yenilenmesi ve bozma üzerine kurulan hükme ilişkin süresinde olduğu tespit edilen temyiz isteminin, toplanan deliller ve hakimin takdiri doğrultusunda ileri sürülen temyiz nedenlerinin yerinde görülmemesi sebebiyle reddedilerek asliye ceza mahkemesinin hükmünün onanmasına oybirliğiyle karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/290 E., 2025/668 K.SUÇ : Kamu malına zarar vermeHÜKÜMLER : 06.04.2015 tarihli mahkûmiyet hükümlerinin onaylanmasıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onamaI. Hükümlü ... hakkında verilen karara yönelik temyiz isteminin incelemesindeBolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2025 tarihli ve 2025/290 Esas, 2025/668 Karar sayılı kararının hükümlü ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;03.12.2025 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen kararı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde öngörülen 2 haftalık süreden sonra 05.01.2026 tarihinde temyiz eden hükümlünün süresinde olmayan temyiz talebinin aynı Kanun’un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II. Hükümlü ... hakkında verilen karara yönelik temyiz isteminin incelemesindeHükümlü hakkında yargılamanın yenilenmesi ve bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.